In de stilte van de nacht.
In de stilte van de nacht, gaan mijn gedachten terug.
Terug. naar lang vervlogen tijden.
Tijden van vreugde , maar ook van lijden.
Even zie ik een schaterlachend kind,
Haar rode haren wapperend in de wind.
Bij dat kind voel ik weer dat stille verdriet ,
En heel veel pijn.
Verdriet omdat niemand iets ziet.
Pijn omdat bij dat kind grenzen werden overschreden.
In de stilte van de nacht,,
Zijn stille tranen over mijn wangen gegleden.
Die pijn uit het verleden,
Neem ik nog steeds mee in het heden.
In de stilte van de nacht,sta ik voor het open raam.
Hoor het ruisen van de bomen .
Herinneringen , helaas geen dromen.
Even hoor ik een schaterlachend kind.
Mijn grijze haren wapperen in de wind.
In de stilte van de nacht,
Leg ik mijn lichaam ten ruste, en sluit mijn ogen .
Marianne.
